شنبه, اسفند ۱۲, ۱۳۹۱
کارنامه اشتغال دادوش هاشمی به روایت اعداد و آمار + جدول
پس از پیاده شدگان از قطار مجلس هشتم ؛ مجمع نهم اما در یکدستی مخالفت با استاندار جای کم و کاستی نگذاشته است . هر چه بوده در مخالفت و موافقت تنها به مجمع خلاصه نشده که خارج از این نوشتار است . آنچه شد اما تأیید و امتداد کار دادوش هاشمی بعنوان استاندار کرمانشاه تا بامروز است .
حال چندماهی به پایان یک مدیریت پرچالش کرمانشاه باقی نمانده و بنظر می رسد صدایی برای رفتن و آمدن کسی در اطراف و اندرونی کاخ سفید استانداری شنیده نمی شود . همگان به ماندن و نرفتنی تن داده اند . بنظر دعوا و تلاش تا پس از انتخابات ریاست جمهوری خرداد آینده تعطیل شده است . هر چند ضرب شست نشان دادن ها برایش پایانی متصور نیست .
در این بین تنها نکته ای که رها شده سنجش عملکرد برای افکار عمومی است . نه رسانه استانی و نه رسانه های مکتوب و مجازی استان رغبتی به هر دلیل برای سنجش کارنامه مسئولین و مقامات بلندپایه نشان نمی دهند و این برای کارنامه رسانه ای کرمانشاه مناسب و شایسته نیست .
چالش و تضارب آرا به همراه نقد مدیران نه در خطوط قرمز ملی است و نه ناخوشایند رسالت رسانه ای . خزیدن در پستوی توجیهات و یا تمکین به حداقل های لبخند مماشات و همراهی نتیجه اش همین چهره نامناسب و ناپسند رسانه های استانی است . دردی که همگان از آن می گویند و گویی تکانی برای حلش دیده نمی شود .
البته این مسأله تنها در رسانه پدیدار نیست . همین چند روز پیش بود که بزرگان فکری کردستان در دانشگاه تهران یادمان سردشت شیمیایی را برگزار کردند . در حالی که در بغل گوش خودمان در زرده و نسار دیره صدها زخم خورده شیمیایی داریم و بزرگانمان ! حتی برای تمجیدی کناره گرفته اند . گویی نجوایی از دوری گزینی هراس آلود زنهار می دهد .
در هیچ دو مورد بالا خط قرمزی بنام بلبشوی سیاست امروز کشور نهفته نیست که بسیاری چنین در غلط پنداری و انزوا بسر می برند . هیچ ارگان و سازمانی در هر وادی نیز نمی تواند و نمی خواهد و تابحال نبوده است که بصرف نقد صادقانه و کارگشا درهای سازندگی گفتمان را در استان پلمپ کند . حداقل تا کنون خوشبختانه جز در ترتیبات و تصمیمات کلان چنین نبوده است .
با بهره گیری از چنین مقدمه کوتاهی عرصه نقد استان را تلنگری لازم و ضروری است و بی توجه به اخم و گلایه و لبخند و شادابی مخالفان و موافقان این خط نوشته ها ؛ بعنوان تازه ترین طی طریق ها صادقانه می نویسم کمیته اشتغال تحت ریاست دادوش هاشمی در طی سه سال اخیر موفق عمل نکرده و مطابق آمار مراکز رسمی کشور هر سال شاهد افزایش نرخ بیکاری و نزدیک شدن رتبه بندی استان به رأس استان های با نرخ بالای بیکاری کشور هستیم .
بر اساس این آمار در حالی که استان در سال 89 در رتبه هشتم کشوری بوده در سال 90 با سه پله سقوط در کف 5 استان اول بیکاران کشور قرار گرفته است . این در حالی است که مطابق جدول زیر نرخ بیکاری همواره در طی سالیان اخیر در حال افزایش بوده است :
جدول نرخ بیکاری سه سال اخیر
| سال آمارگیری | نرخ بیکاری سالیانه | رتبه بندی کشوری |
| 1388 | 13.8 | 7 |
| 1389 | 14.5 | 8 |
| 1390 | 15.7 | 5 |
این افزایش در سه فصل سال جاری مرتب در حال افزایش بوده و از نهم کشوری در بهار به دومین استان در پاییز سقوط کرده است :
جدول نرخ بیکاری بهار؛تابستان و پاییز 1391
| فصل زمانی | نرخ بیکاری فصلی | رتبه بندی فصلی کشوری |
| بهار | 13 | 9 |
| تابستان | 14.1 | 8 |
| پاییز | 18.8 | 2 |
| زمستان | - | - |
با این مقدمه برای راهگشایی وضعیتی اینگونه بر آن شدیم میز نقد و گفتگویی درین باره بگشاییم و با دعوت از مسئولان ؛ کارشناسان و نمایندگان درباره چند و چون این آمار به بحث و گفتگو بنشینیم و چه خوب است در گام اول شخص استاندار محترم پاسخگوی سئوالات ما باشند . بدون شک هیچ دستی بمانند نقد صادقانه و همه جانبه همیار تلاش مدیران نخواهد بود .
انتشار این مطلب بدون ذکر نام نویسنده و نام تارنما ( هر دو ) پیگرد قانونی دارد
یکشنبه, بهمن ۲۹, ۱۳۹۱
برای استاد شهرام ناظری و غریبانه زیستنش در استان کرمانشاه !
کرمانشاه در کنار سه هزار آثار باستانی اش بدون شهرام ناظری اش کامل نخواهد شد و با آن عجین شده است .
آنچه اما نگارنده را به تعجب واداشت سکوت متولیان فرهنگی و … در باب تمجیدی برای استاد حداقل در سطح کرمانشاه بود . معمول است تکریم بزرگان در جوامع متمدن . آنهم برای کشوری به قدمت ایران و استانی به بلندای کرمانشاه .
به همین نمونه هایش می شود اکتفا کرد که قامت مقاماتش به اندازه بزرگی این خطه کشور نیست و این نباید سبب کدورت آنها شود . کمی تأمل کنند درمی یابند پایین تر از خاکش نشسته اند .
استاد ناظری نه وابسته به آنهاست و نه خود را فراتر از کرمانشاه می بیند بلکه در قلب تک تک کرمانشاهیان و ایران و فرهنگ دوستان دنیا جای دارد چه اگر غیر این بود شوالیه ادب و هنر فرانسه ؛ هنرمند برتر آسیا و مورد تکریم دبیرکل سازمان ملل متحد قرار نمی گرفت . بنظر غریبگان آنسوی آب بهتر به تکریم بزرگان ما می پردازند !
و چه بد خواهد بود اگر دستان احترام در برابر بزرگان عرصه فرهنگ ؛ هنر و فرهیختگان هر کشوری کوتاه شود . آنچه امروز دیدم کوتاه شدن همین دستان بود . دریغش کردند و نباید می شد . حداقل بیاد شنیدن های نازنین استاد می افتادند که روحشان را تازه می کرد و لبخند محبت بر لبانشان جاری می ساخت . دو خطی تمجید مشکل ساز نمی شد و به کسی بر نمی خورد .
سخن فراوان است و گفتن تا بخواهی … اما در این روز خجسته تولد استاد شهرام ناظری را به تمام فرهنگ دوستان ایران و سراسر دنیا تبریک می گویم .
پنجشنبه, بهمن ۲۶, ۱۳۹۱
اسلام آباد و اسلام آباد تایمز ؛ گفتگویی برای ماندن رسانه
از نخستین روزی که وبلاگ نویسی را آغاز کردم همه می دانند دیگران در پستو نهان شدند تا ناشناس هر چه می خواهند نثار دیگران کنند . آن روزهای سه سالی مانده به پایان دهه 80 فضا بسیار آرام و مساعدتر از این روزها بود اما تقریبا همه ناشناس به میدان وارد شدند و بسیاری را به میدان ناشناس خویش دعوت می کردند .
ما اما کرمانشاه پست را بشکل وبلاگی و با شناسنامه ای به شفافیت امروزش منتشر کردیم . ما آمدیم تا وجهه استان را از زنگبار توهین و افترای مجازی سوهانی دهیم و صدای تازه ای برای همگان باشیم . با تمام سختی و گرفتاری هایش حتی مدافع همان صداهای ناشناس نیز بودیم تا شاید تکانی و خود را نشانی دهند .
تا به امروزش و پس از پشت سرنهادن سالیان به جرأت می شود گفت که اسلام آباد تنها شهرستانی در استان است که وبلاگ نویسانی شفاف و شناسنامه دار دارد . قریب باتفاق وبلاگ و سایت هایش را همه می شناسند و این یعنی پاکی در عمل و همین ستودنی تر کرد که در باب اسلام آبادتایمز بنویسم .
استاد بزرگی در عرصه مطبوعات روزی نکته مهمی به من آموخت و آن اینکه در قبال سختی ها و فشارها عقده ای نشویم و در برابر مشکلات چاره جو باشیم نه متارکه گر ماجرا .
همین کفایت می کند که علی پرندین نازنین ؛ مدیر دوست داشتنی سایت وزین اسلام آبادتایمز بصرف مشکلات رها کننده میدانی نشود که همان مشلات فضای اسلام آباد را تیره و تار کنند . شهری که در شناسنامه خود انتهای مصائب و سختی هایش ناپیداست و اگر همین چاره جویان نباشند نقطه های روشنش نیز خاموش می شوند .
قدری باید صبور بود . استان کرمانشاه از بودن همه ما دارد نفس مجازی می کشد . همه ما رسانه های مجازی شناخته شده اکسیژن فضای مسموم دیروز هستیم . ما آسمان آبی فردای رسانه ای استان هستیم . پس می مانیم …
